Een hele poos geleden hadden we zo’n worst-achtig kussen gekocht, twee eigenlijk. Maar de kussenslopen vonden we niet mooi, maar het model van kussen vonden we wel interessant. We zijn geen moeilijke mensen hoor 😉 We zouden wel eens iets tegenkomen wat paste en wat we mooi vonden.
Echter vonden we niets en bleven die kussens maar liggen. Tot ik op een bepaalde winterse dag de haakpen en het garen erbij gepakt heb. De steek om te haken werd gezocht op het web en Youtube to the rescue voor het maken van de steek. Handig toch 😉 En zo ontstond er een lap stof waarmee de sloop gemaakt kon worden. Maar dan had ik nog geen zijkanten… Hoe zou ik dat nu oplossen, want cirkels haken is nu niet echt mijn specialiteit. En nee, mijn Miranda zei dat niet 😉
Met heel wat trial and error zijn er 2 cirkels uit de haaknaald gekomen. De ene is al wel wat ronder dan de andere, maar ze waren voor mij goed genoeg om te gebruiken.
Aangezien ik een steek gekozen had waar er gaten in zaten wou ik toch nog een binnenstof, want anders zou dat kussen toch wel te snel vies worden en dat willen we niet hé.
Ik had nog een overschot van gordijnen in te korten en daaruit zou dat wel lukken. De stof is niet te dik, dus het verzwaard het kussen niet nog meer, ideaal toch? Dat was wel wat zoeken, want aan mij is nog geen groot naaitalent aan verloren gegaan. Zoals het haken uit de losse pols tot stand gekomen is, zo is ook de kussensloop uit de lossen pols tot stand gekomen. Er zijn geen naalden gebroken of wat anders!
Dankzij doorzetting en creativiteit is het kussensloop geboren. Maar het was nog niet toe en ik had geen knopen meer liggen die ik geschikt vond. Dus… Dan maar wat draad door de punnikker draaien en zo had ik slierten die dienst doen als sluitmechanisme, maar ook als decoratieve versiering. Super toch?
Al zeg ik het zelf… het is mooi gelukt. Zitten er foutjes in? Ja, natuurlijk. Maar ze vallen niet zo hard op 😉 Eigenlijk ben ik best wel trots met wat ik zomaar los uit de pols geschud heb.
Tijdens corona heb ik zoals velen een naaimachine gekocht. Echter was dit geen bevlogen keuze, want het geld ervoor had ik bijeen gespaard van de voorbije verjaardagen en nieuwjaren. Slim gezien hé, want zo’n naaimachine is toch wel een serieuze investering. De keuze is gevallen op een machine van het merk Pfaff.
Waarom wou ik een naaimachine? Ewel, voor mijn creatieve naai-uitspattingen die af en toe eens opborrelen 😉
Zijn jullie nog creatief bezig?
Dit is geen gesponsord bericht.
Het is een eigen foto.
